Behaalde resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Wie kent niet deze spreuk die door financiële instellingen en verzekeringsmaatschappijen wordt gehanteerd. En dit heeft alles met kansberekeningen te maken. Iemand die daar alles van af weet en voor wie dit soort berekeningen dagelijks uitvoert, is actuaris Arse de Jong (38 jaar) van Achmea.
“Voor elke verzekering die je afsluit moeten bepaalde risico’s worden ingeschat die ook nog eens grote financiële gevolgen kunnen hebben. Wij ontwikkelen modellen op basis van gegevens uit het verleden en inschatting voor de toekomst. Dat doen we niet voor individuele polishouders, maar voor een groep polishouders die bijvoorbeeld aan dezelfde kenmerken voldoet. Met het model wordt het risico ingeschat door veel verschillende scenario’s uit te rekenen. Soms rekenen we 5.000 mogelijke scenario’s door.”
Achter zijn computer krijg ik op eenvoudige wijze uitgelegd hoe je bijvoorbeeld een eenvoudige premie voor je auto kunt berekenen. Als ik enkele variabelen als leeftijd, gewichtsklasse, en geslacht voorstel word ik gecorrigeerd op het laatste. “Op basis van data zou je het risico best kunnen inschatten of vrouwen bijvoorbeeld meer ongelukken krijgen dan mannen, maar ja we mogen op deze variabele niet discrimineren.”
Nog leuker wordt het als Arse een bestand opent met daarin wel zo’n dertig tabbladen met achtergrondinfo van de financiële berekeningen. “Je moet wiskunde wel heel leuk vinden voor dit vak.” Dat scheelt, want Arse was op de middelbare school al bovenmatig geïnteresseerd hierin. “Ik wilde na een informatiegesprek op school registeraccountant worden.” Hij studeerde een jaar Algemene Economie, maar vond de onderwijsvorm te anoniem. Een rigoureuze switch ten gevolge; hij ging naar het conservatorium. Daar kwam hij erachter dat zijn doel uitvoerend musicus te worden niet uit zou komen.”
Daar stopt het verhaal dus ook niet. “Ik heb altijd heel veel dingen uitgeprobeerd. Ook erg belangrijk denk ik als je wilt weten wat je droombaan is: gewoon proberen!” Hij ging een lerarenopleding Wiskunde doen en deed ook veel programmeerwerk erbij. Dit resulteerde in zijn eerste baan als programmeur bij een ICT bedrijf. Na een jaar ging hij daar trainingen verzorgen, maar door een reorganisatie kwam zijn baan drie jaar later op de tocht te staan. Zijn vriendin kwam met de suggestie om actief te worden in het actuariaat. Hij sprak af met de voorzitter van de beroepsvereniging en was dusdanig enthousiast dat hij de volgende 7 jaar besteedde aan de opleiding naast zijn nieuwe job.
Twee jaar geleden ben ik hiervoor geslaagd en nu doe ik dus echt mijn droombaan. “Ik vind wiskunde heel leuk, maar vooral de vertaalslag om de cijfers waar ik mee werk betekenis te geven spreekt mij heel erg aan. Ik draag graag direct bij aan een goede premie voor mensen.” En aangezien Nederland bij uitstek een verzekeringsland is (je kunt zelfs de knie van je hond nog verzekeren) is het maar goed dat er jongens als Arse zijn die ontzorgen.
