Asfaltvreter Marcel

Walsmachinist MarcelEven voor 6.30 uur tuf ik met mijn gele Susuki langs hectometerpaaltje 68.8 op de A12 van Utrecht richting Veenendaal. Hier wordt gewerkt aan de verbreding van de weg van twee naar drie banen. Normaal gesproken zou ik hier voorbij zoeven, maar vandaag neem ik de vluchtstrook om in te voegen tussen de uitgezette pionnen. Daar wacht een groot aantal groene voertuigen van Bam Wegen me op met nog meerdere mannen in een oranje pak. Bij één van hen, Marcel van Tienderen (49 jaar), neem ik vandaag plaats op de walsmachine. Vandaag staat in lengte zo’n 80 meter op het programma wat aan asfalt moet worden aangelegd. De hele dag rijden kiepwagens heen en weer om een mix van asfalt en bitumen (een hechtmiddel) te brengen. Dit wordt gekiept in de asfaltafwerkmachine. Deze kan worden ingesteld op verschillende hoogte- en breedtematen. De dikte van de onderlagen wordt bepaald aan de hand van landmetingen en heeft als doel om een zo egaal mogelijk oppervlak te creëren. Rondom de ploegAls de machine een baan heeft gelegd komt Marcel in actie. Er zijn drie verschillende soorten walsmachines en vandaag rijdt hij op de bandenwals. “Voor dit soort asfalt is dat een perfecte machine, want de banden kneden het asfalt als het ware verder fijn en de roller verdicht het asfalt optimaal. Hierbij moeten we niet te lang wachten anders is het wegdek opgedroogd. Om de laag optimaal aan te drukken walst een collega van Marcel met een tweeroller er nog over heen.” Marcel zit nu zo’n dertig jaar in het vak. Hij begon zijn loopbaan als grondwerker, omdat zijn vader ook in die sector werkte. Hij vond het toen altijd al fascinerend hoe wegen worden gebouwd. Toen hij werd gewezen op een vacature voor asfaltwerker reageerde hij en kon hij aan de slag. Hij doorliep zowat alle functies die mogelijk zijn van balkman tot machinist op de asfaltafwerkmachine aan toe. Tegenwoordig is hij ook leermeester en begeleidt hij anderen in dit zware werk. Joost als asfaltwerkerDat ondervind ik ook zelf als ik even de schep ter hand neem. “Kijk , je moet wel een doorzetter zijn. We werken in alle omstandigheden en het enige waar we vaak zeker van zijn is hoe laat we beginnen. Een klus moet nou eenmaal dezelfde dag af en soms betekent dit dat je veertien uur achter elkaar werkt. Het is dan ook belangrijk dat je in een leuk team zit en dat is hier gelukkig het geval. “Ik ga dan ook met veel plezier naar mijn werk.” Vandaag is redelijk rechttoe rechtaan werk, alhoewel dit voor het walsen ook nog zeker bepaalde vaardigheden vereist.  “Dit is inderdaad niet de meest uitdagende klus, maar we doen ook heel vaak kruisingen of laatst nog een rotonde (wat in ons gesprek een rotonde blijkt te zijn die 100 meter van mijn huis vandaag ligt; hoe bizar!) waar het heel erg sterk op je vakmanschap aankomt. Die afwisseling is wel heel leuk.” Minder leuk zijn de ongelukken die wel eens gebeuren tijdens de werkzaamheden. Zelf is Marcel ook wel eens aangereden door een auto, overigens zonder nare gevolgen. “Ja dat gebeurt helaas ook. Des te belangrijker is het om te genieten en NU te leven!”

Er zijn nog geen reacties. Reageer als eerste!

Reageer