Gatekeeper Umran

Openen luik“Als je op dit knopje drukt kun je contact met de groepsleiders opnemen. Hier zijn je badslippers, schone lakens, tandenborstel met tandpasta en shampoo. We eten drie keer per dag en ’s avonds warm. Als je wilt lezen kun je wat stripboeken uitzoeken en mocht je willen schrijven kan dat ook.” Het is rond 18.00 uur en groepsleider Umran (31) is bezig met een intake van een jongere die net is binnengekomen. Ik loop een dag mee op een van de kortverblijfgroepen in justitiële jeugdinrichting Teylingereind. Er zitten momenteel 9 jongeren in de leefgroep ‘De Gaag’ waarvan iedereen zijn eigen kamer heeft. Normaal gaan de jongens overdag naar school, maar het is nu vakantie, waardoor er andere activiteiten plaatsvinden in de gezamenlijke ruimte. Daar kunnen spelletjes worden gedaan en tv gekeken, maar heeft ook iedereen corveetaken. Elke jongere werkt daarnaast aan een individueel perspectiefplan waarbij eigen verantwoordelijkheid centraal staat. “Ook geven we training om de sociale vaardigheden te vergroten, om te gaan met agressie en de jongeren op een moreel hoger niveau te brengen.” vertelt de bevlogen Umran. Eten voorbereiden JoostMijn dag begint vandaag met de overdracht van de teams (er staan altijd minimaal 2 groepsleiders op de jongeren). Per jongere wordt doorgenomen wat hij gedaan heeft of heeft nagelaten en wat zijn gedrag was en in sommige gevallen ook hoe hij zich voelt. Het schijnt een onrustige dag zover geweest te zijn met een ruzie tussen twee jongeren tijdens de lunch, dus ik ben benieuwd wat er vanmiddag en –avond komen gaat. Umran zelf maakt zich er niet zo’n zorgen om. “Ik vind het belangrijk om tussen de jongens te staan en ik probeer dat zoveel mogelijk met humor te doen.” In 2004 verhuisde Umran vanuit Turkije naar Nederland. Tijdens zijn inburgeringcursus begon hij als schoonmaker in een zorginstelling voor mensen met een verstandelijke handicap. Hij kreeg de kans om te koken en later ook als junior groepsleider te werken. Van hieruit ging hij naar een instelling voor jeugd met een handicap en kreeg hij de mogelijkheid om een opleiding SPH op HBO niveau te doen. “Ik wilde mijn ervaring op een gegeven moment inzetten voor een doelgroep die door de samenleving wordt geïsoleerd, omdat ik denk dat ik iets voor die jongens kan betekenen.” Zodanig solliciteerde hij bij Teylingereind waar hij nu 1,5 jaar met heel veel plezier en voldoening werkt. Op luchtplaatsDe jongens krijgen een aantal keer per dag de gelegenheid te luchten in een binnenruimte waar ook kan worden gebasketbald. De meeste jongens staan echter in een hoek een sjekkie te roken. Voor het avondeten maakt Umran een grote pan rijst klaar met voorverpakte satésaus en babi pangang en maakt hij nog een gezonde salade. “Ik vind het leuk om te koken en om iets lekkers voor die jongens klaar te maken; daarin toon ik onder andere mijn waardering voor ze.” Na het eten vliegt toch nog even de vlam in de pan. Een dvd recorder blijkt stuk te zijn. Twee jongens nemen een derde in bescherming, maar moeten dat zelf bekopen door een schadeformulier te ondertekenen. Dat is niet de bedoeling en er schallen wat rake woorden door de ruimte. Tijd voor Umran om alle zeilen bij te zetten. De twee jongens moeten afkoelen in hun kamer en na een aantal individuele gesprekken is de ergste lucht geklaard. “Ja, we hebben wel vaker incidenten en dat kan mentaal zwaar zijn. Maar dat is nu eenmaal onderdeel van mijn baan en weegt absoluut niet op tegen de ontzettende voldoening die ik eruit haal. Kijk door mijn toedoen hoop ik toch zoveel mogelijk jongeren weer op het rechte pad te krijgen. Als ik ze kan helpen om hun individuele problemen op te lossen geeft dat een ontzettende kick!”

Er zijn nog geen reacties. Reageer als eerste!

Reageer