Het gezicht achter het doek

Anna voor doek Met masker op en handschoenen aan rolt ze een wattenstaafje om een stokje heen. Na het stokje in een oplosmiddel ingedoopt te hebben laat ze deze met voorzichtig rondtrekkende bewegingen op het doek terechtkomen. Langzaam trekt de gele waas die over het schilderij hing op, al is dat echt stukje bij beetje. Ik ben aanwezig in 1 van de restauratie ateliers van het Rijksmuseum en loop vandaag mee met restaurator schilderijen Anna Krekeler (33). Anna is bezig met een groot schilderij (zo’n 2 bij 3 meter) van Frans Post uit 1652 waar de vernis vanaf wordt gehaald. Voor ons doemt een prachtig Braziliaans landschap op met hier en daar een exotische vogel en wat kalebassen. “Voor de heropening van het Rijksmuseum zijn we nu met een aantal stukken bezig want daar gaat behoorlijk wat tijd in zitten. Zo ben ik met dit stuk naast al mijn andere werkzaamheden waarschijnlijk nog wel t/m september bezig.” Joost en microscoopDat zit hem onder andere in het onderzoek dat voorafgaat aan het daadwerkelijke conserveren en restaureren. Veel schilderijen van eeuwen geleden zijn al wel eens eerder gerestaureerd of schoongemaakt, maar dat is niet altijd gedocumenteerd. “Dit schilderij is voor het laatst in 1971 gerestaureerd. We kijken naar de opbouw van het schilderij en de manier waarop het geschilderd is. Dat doen we door middel van verschillende technieken als verfmonsters, infraroodreflectografie en röntgenstraling.” Sinds 2007 werkt de in Duitsland geboren Anna bij het Rijksmuseum. Aan het einde van haar middelbare school wist ze dat ze restaurator wilde worden. Ze deed 2 jaar lang verschillende stages in Polen, Duitsland en Oostenrijk waarna ze zich aanmeldde voor de Universiteit in Dresden. Na een zware aanmeldingsprocedure werd ze aangenomen en studeerde na 5 jaar af. Ze werd door het Rijksmuseum, waar ze al eerder stage had gelopen uitgenodigd om als junior restaurator te beginnen. Voor en na“Ik vind mijn baan ontzettend leuk omdat alles waar mijn interesse naar uitgaat erin terug komt. Ook draag ik met mijn werk bij aan het bewaren van cultureel erfgoed; daar ben ik wel heel trots op. Daarbij is het leuk dat je soms hele spannende dingen tegenkomt.” Zo laat ze me een artikel zien uit een krant uit Australië die ze vanochtend op haar bureau vond, waarin een recentelijk door haar gevonden ontdekking uit de doeken wordt gedaan. “Bij een portret van de Spaanse schilder Goya bleek er na onderzoek nog een ander portret te zitten.” Naast het daadwerkelijk restaureren wordt er veel gedocumenteerd. “Van elke fase nemen we foto’s en maken we een uitgebreide beschrijving zodat toekomstige generaties restauratoren precies weten wat wij hebben gedaan. Op donderdag stoffen we altijd de werken af in de tentoonstellingsruimte. Een paar keer per jaar doe ik koeriersdiensten naar andere musea in binnen- en buitenland waar de schilderijen in bruikleen worden aangeboden. Wij houden dan in elke fase van het transport en het tentoonstellen de conditie in de gaten.  Dat is belangrijk, want we willen onze waardevolle werken natuurlijk wel weer onbeschadigd retour ontvangen.”

Er zijn nog geen reacties. Reageer als eerste!

Reageer