Job en zijn props

Job checkt belichting Die six-barren komen op één multi en dan doen we op zeven en acht nog twee snijders. De eerste achter de poot wordt dan ook nog een lichttrekje.” Vanuit de theaterkap geeft decor- en lichtontwerper Job Woudstra (42 jaar) aanwijzingen aan de technicus van het theater Isala in Capelle aan den IJssel. Een vertaling voor leken van bovenstaand jargon: Zes grote lichten worden aangesloten op een multikabel en aan beide zijkanten komen er nog profielschijnwerpers naast. Het is een uurtje of twee en Job is in volle voorbereidingen voor de solovoorstelling van Huub van der Lubbe die vanavond plaatsvindt. Op de vloer licht een groot bruinen kleed, met daarop een tafeltje en twee stoelen. Verder twee lange doeken, een piano en een staande microfoon. Boven de tafel komt nog een peertje te hangen. “Voor deze voorstelling heb ik voor een sober decor gekozen. Huub geeft een solovoorstelling en we wilden het intieme karakter benadrukken. Daarnaast had ik ook als restrictie dat alle decorstukken in een personenauto moesten passen.” Ophangen decorstuk en lichtJob schakelt net zo snel van decor naar de instructies voor het licht en de techniek die daarbij komt kijken. Al deze disciplines heeft hij zich eigengemaakt de afgelopen twintig jaar. “Mijn fascinatie voor het licht ontstond toen ik als jonge twintiger met bandjes toerde. Daar zag ik mannen van het licht bezig en dacht; dat kan ik ook en zelfs beter. Ik had een heel sterk gevoel dat dit echt bij mij paste.” Hij greep zijn kans toen deze zich voordeed en werkte een tijd lang voor The Scene en later ook voor bijvoorbeeld Van Dik Hout  en Acda & De Munnink. “Als ik met het licht werkte had ik altijd al oog voor het totaalplaatje. Ik nam dan ook altijd extra aankleding mee voor op het podium. Vaak werd ik voorafdan uitgelachen, maar aan het eind van avond sprak men wel bewondering uit voor het resultaat. Het beeld dat het publiek te zien krijgt moet kloppen.” Als freelancer doet hij nu soms of het lichtontwerp of het decorontwerp en vaak een combinatie van beide, maar dat maakt zijn weer ook weer veelzijdig. Job en JoostJob is autodidact en heeft zichzelf alles aangeleerd. School was niet echt aan hem besteed. “Ik denk heel sterk in beelden. Als ik met een opdrachtgever ga zitten en praten over de voorstelling dan ontstaat er tijdens het gesprek al meteen een basisidee. Daar ga ik dan mee werken. Uiteraard zijn er dan vaak ook allerlei randvoorwaarden, maar daar zie ik dan uitdagingen in om alles mogelijk te maken. Bij grote theatershows als die van Brigitte Kaandorp is hij dan zo een aantal maanden bezig met het ontwerpen van 3D tekeningen, het aansturen van de decorbouwers en het finetunen van alles.” Vandaag is hij voornamelijk met het stellen van het licht bezig. Als dit is gebeurd programmeert hij de lichtstanden in de lichttafel en maakt het compatibel met het systeem van het theater. Fantastisch om te zien wat een paar kleine ingrepen kunnen doen met de sfeer op het toneel. “Dit beroep heeft iets volledig magisch. Het begint met een idee in je hoofd en maanden later als het doek voor het eerst opengaat zit je letterlijk in een sprookjeswereld en komt het beeld dat je in je hoofd had tot leven. Dat is toch fantastisch!”

Er zijn nog geen reacties. Reageer als eerste!

Reageer