Peter’s busje komt zo

Peter achter stuur‘Wilt u na de korte stop uw speakers boven uw hoofd weer aan doen. Dan gaan we een verhaaltje vertellen wat u onderweg allemaal gaat beleven.’ Het is 8 uur ‘s avonds en we doen de laatste stop in Nederland aan, alvorens we een lange trip naar Briançon voor de boeg hebben. Maar Peter Janssens (48) heeft er zin in. Hij is touringcarchauffeur voor de Betuwe-express. De komende week doe ik een paar droombanen vanuit de Franse Alpen. Zeg maar het aangename met het nuttige combineren. De belevenis is echter Peter zelf. Voluit pratend vertelt hij over de dingen die hij meemaakt als chauffeur. Over hoe hij klassen met schoolkinderen voorbereidt op een bezoek aan Auschwitz, over verliefde meisjes die naast hem komen zitten en hem om liefdesadvies vragen en over de duistere praktijken van Roemeense chauffeurs. Hij reist heel Europa door van Barcelona tot Hongarije en begeleidt vandaag een reisgezelschap dat op wintersport gaat. Inladen met Peter en Joost“Ik wil de reis altijd zo aangenaam mogelijk maken. Dat begint al de dag voor vertrek als ik de bus helemaal schoonmaak: niets zo vervelend om in een vieze bus te stappen.” Naast zijn perfectionisme is Peter vooral een ‘mensen-mens’ zoals hij zelf zegt. Dat heb ik altijd al gehad. Na zijn LTS ging hij het leger in en belandde bij Defensie. Na zes jaar zwaaide hij af en ging als chauffeur werken. Hij deed nog banen in een verzorgingshuis en reed jaren als buschauffeur in Utrecht, waar hij af en toe ook voor de Betuwe express reed. Na een uitstapje waar hij een eigen lunchroom runde zit hij nu weer op de bus. “Het is een prachtig beroep waarbij je heel veel ziet en heel veel leuke mensen ontmoet. Iedereen is altijd in een blije stemming, want men gaat op vakantie. Ik ben hier echt voor bestemd.” Naast gastheer in de bus, komt er nog veel meer bij zijn werk kijken. “Voor elke rit maken we een passagiersindeling, houden het logboek bij en ik doe jaarlijks vele opfriscursussen.” De Royal class bus waar me mee reizen is net een jaar oud en Peter vindt het heerlijk om in te rijden. “Zo’n stille motor, dat is toch mooi.” Inmiddels staat er al zo’n 200.000 kilometer op de teller. Samen met collega Hans wisselen ze elkaar om de 3 a 4 uur af. Halverwege de bus is een slaapcabine waar om de beurt wordt uitgerust. Dat is niet alleen belangrijk voor onze eigen rust maar ook voor de gemoedstoestand bij de passagiers.” Joost en PeterBij het in en uitladen van de bagage maakt Peter regelmatig een dolletje: ‘Neem je je schoonmoeder mee in die koffer; hij is zo groot!’ “Kijk je voelt wel aan bij wie dat wel en niet kan. Maar ik ben wel van duidelijke regels. Zo waren er ooit 3 studenten op een reis naar Llloret a Mar te laat op het afgesproken tijdstip terwijl ik iedereen had gewaarschuwd dat ik dan weg zou zijn. Ze wilden me testen en kwamen te laat. Ze zullen wel raar op gekeken hebben toen ik ook daadwerkelijk was vertrokken.” Ondertussen geeft Peter we vijf keer wat ene prachtvak hij wel niet heeft. Als we dan na 14 uur zijn gearriveerd, wenst Peter iedereen een prettige vakantie. Wij hebben er zin in en hopen dat we Peter op de terugweg weer treffen. Maar ach, misschien zit hij dan wel weer in Boedapest, Stockholm of de Keukenhof…

Er zijn nog geen reacties. Reageer als eerste!

Reageer